Sekretarz stanu Anna Maria Anders, na zaproszenie burmistrza włoskiej gminy Colli al. Metauro uczestniczyła w uroczystym odsłonięciu tablicy upamiętniającej zwycięską bitwę pod Mateuro, która miała miejsce 22 sierpnia 1944 roku.

Uroczystość z udziałem lokalnych władz i polskich weteranów odbyła się w 73. rocznicę wyzwolenia regionu przez żołnierzy II Korpusu Polskiego dowodzonych przez generała Władysława Andersa. Tablica honorująca poświęcenie polskich żołnierzy w walkach o ziemie włoskie została ufundowana dzięki staraniom Stowarzyszenia Rodzin Kombatantów Polskich we Włoszech (Associazione Famiglie dei Combattenti Polacchi in Italia) i wsparciu Rady Miasta Montemaggiore al Mauro.

Bitwa o rzekę Metauro była najcięższą, jaką 2. Korpus Polski stoczył nad Adriatykiem

A tak bitwę o rzekę Metauro, położoną na północ od Ancony opisał w swej książce „Bez ostatniego rozdziału” generał Anders, poświęcając jej cały rozdział: „Bitwa o rzekę Metauro była najcięższą, jaką 2. Korpus Polski stoczył nad Adriatykiem. Nieprzyjaciel, przygotowany do obrony, rozporządzał silnym wsparciem broni pancernej, broni przeciwpancernej i artylerii. Mimo to pokonano go dzięki dobrej współpracy naszej piechoty, broni pancernej i artylerii. Lotnictwo wskutek złych warunków atmosferycznych nie mogło dać znaczniejszej pomocy. Straty nieprzyjaciela, zarówno w ludziach, jak w sprzęcie, były wysokie. Niemiecka 278. dywizja piechoty została po tej bitwie wycofana z frontu. Zdobyto lub zniszczono 9 dział SP 75 mm, 7 dział SP 88 mm, 4 działa SP 105 mm, 22 różnych dział przeciwpancernych, 3 czołgi MK III, 3 czołgi MK V, oraz wielką ilość ciężkiej i lekkiej broni piechoty. Te walki we Włoszech nie były jednak jedyne, w których żołnierzowi polskiemu dane było uczestniczyć, gdyż w pamiętnym dla wysiłku zbrojnego Polski sierpniu 1944 walczył on również w Warszawie i we Francji.”

W drugim dniu wizyty we Włoszech minister Anders spotkała się burmistrzem miasta Urbino, które także zostało wyzwolone przez 2 Korpus Polskich Sił Zbrojnych pod dowództwem gen. Władysława Andersa w sierpniu 1944 r.